Karınca İle Güvercin
Bir karınca varmış, her karınca gibi ufacıkmış,Yoldan yola giderken yorgunluktan susamış,
Su içmeye kafasını eğdiginde ayağı kaymış, suya düşmüş afallamış,
Karıncalar ölmezmiş, çalışkan hayvanmış.
Çığlık atmış durmamış,
Yeteri gücüyle bağırmış,
Güvercin duymuş bakmış, yardım için zıplamış,
O bile anlamış karınca yapar, en çalışkan hayvanmış.
Sudan Güvercin kurtarmış, ufak bi dal parçasıyla,
Güvercin ya bu kanatlı, kurtardım seni edasıyla,
Karınca da durmuş, bu burda kalmaz buyurmuş, çalışkanım havasıyla,
Güvercin o an anlamamış, karınca çalışkan hayvanmış.
Güvercin gülmüş, pek karıncayı takmaz olmuş,
O anda avcı bolmuş, mevsim kış ama yagmur yokmuş,
Karınca avcı görmüş, ıslak ıslak koşturmuş,
Güvercinin anlamasına fırsatmış, karınca çalışkan hayvanmış.
Güvercin avcının farkında olmadan etrafa bakınırken,
Avcı namlusuna koyulmuş ateş edip vuracakken,
Karınca yetişmiş avcıyı ısırmış, avcı şaşırıp tüfeğini ateşlerken,
Güvercin silah sesini duymuş kaçmış, o an oda anlamış karınca çalışkan hayvanmış.
Kategorisi
Şiir
Benzer kategoriler
Biyografi | Eleştri | Anı | Gezi Yazısı | Roman İncelemesi | Makale | Deneme | Hikaye | Atatürk |
Resimler
556 - 
Admin 
Site editörü anlamındadır